Bu hayatta hiçbir karşılaşma sebepsiz değildir…

Kimi sabrımızı sınar, kimi canımızı yakarak kendimizi tanımamıza vesile olur. Kimi giderken bir ders, kimi kalırken bir şifa bırakır yüreğimizde.

Ve bazen hiç ummadığımız bir anda, bir müzikte, bir cümlede, bir dostun sesinde buluruz ruhumuza iyi gelen o şefkati…

Çünkü bazen bir insanın hayatına dokunmak için büyük şeyler yapmak gerekmez. Bir söz, bir ses, bir gönülden uzanan el, insanın içinde yeniden çiçekler açtırabilir.

Belki de biz, birbirimizin yarasına merhem olmak, birbirimize ışık olmak için karşılaşıyoruz.

Bizler, bütün kırgınlıklarına rağmen iyileşmeye inanan, iyiliği çoğaltmaya niyet etmiş ruhlarız.

İyi ki yollarımız kesişti.
İyi ki birbirimizin kalbine dokunduk.

Bizi birbirimize getirene, karşılaştırana, gönlümüzü gönlümüze denk düşürene şükür… 🙏❤️