Kalemimden

Kendimi keşfederken…❤️

18 Kasım 2026 · 1 dakikalık okuma
Kendimi keşfederken…❤️ yazısından bir görsel

Hiç düşündünüz mü, neden bazı şarkılar çaldığında odaya bir sessizlik çöker de sadece ruhunuz dinler? Ya da neden yıllar önce okuduğunuz bir kitabı elinize aldığınızda, altı çizili o tek bir cümle yıllar sonra bile içinizi titretir?

Ben bunun cevabını yaş aldıkça, kendimi dinledikçe buldum. Meğer biz o satırlarda yazarı değil, kendimizi okuyormuşuz. O şarkılarda sanatçıyı değil, kendi kalbimizin sesini dinliyormuşuz.

İnsan yaşadığı acıyı, korkuyu ya da o deli sevdayı her zaman kendi kelimeleriyle anlatamıyor. Bazen ne hissettiğimizi bile tam olarak bilemiyoruz. Sonra bir cümleye denk geliyoruz ve içimizden koca bir "Ah!" kopuyor: “Vay be! Benim de yüreğim tam böyle acımıştı ama ben senin gibi anlatamamıştım. Ben de böyle korkmuştum ama dile getirememiştim."

İşte o an bir şey değişiyor. Yıllardır içimizde taşıdığımız, belki de kimseye anlatamadığımız bir duygu, bir başkasının kelimelerinde kendine yer buluyor.

Bazen bir şarkı bizi yıllar öncesine götürüyor. Henüz unutmadığımız bir vedaya, içimizde sakladığımız bir özleme, gençliğimizde bıraktığımız bir hayale... Ve fark ediyoruz ki zaman geçmiş olsa da bazı duygular içimizde hâlâ bir yerlerde yaşıyor.

Belki de bu yüzden aynı şarkıyı defalarca dinliyor, aynı kitabın bazı sayfalarına tekrar tekrar dönüyoruz. Çünkü her dönüşümüzde biraz daha başka bir insan oluyoruz. Dün bizi ağlatan bir cümle bugün düşündürüyor, dün anlamadığımız bir söz bugün hayatımızın tam ortasına oturuyor. İnsan değiştikçe okuduklarının, dinlediklerinin anlamı da değişiyor.

Ve galiba yaş almanın en güzel taraflarından biri de bu: Artık her şeyi anlatmaya çalışmıyoruz. Bazen bir şarkının içine sığınıyor, bazen bir kitabın sayfasında kendimizi buluyoruz.

💫Çünkü bazı şarkılar bizim yerimize ağlıyor, bazı cümleler bizim yerimize konuşuyor. Ve insan, bazen kendini en güzel hiç tanımadığı birinin kelimelerinde buluyor.

Ferdağ

Yorumlar